Vandaag begin ik, na een paar valse starten, aan dit boek:

maar dan met deze lelijke cover.

Van het eerste leerjaar tot het zesde middelbaar verslond ik boeken. Ik ging elke woensdag of zaterdag naar de bibliotheek met zowel mijn pasje als dat van mijn moeder of vader. In de vakantie stond ik er met drie pasjes, en zelfs dan werd het telkens lastig om niet halverwege de reis al zonder boeken te zitten. Tegenwoordig ben ik echter al tevreden als ik, naast de verplichte literatuur, aan 6 boeken per jaar geraak. En dát doet dan talen!

Bovendien leen ik geen boeken meer uit sinds mijn portefeuille (met bibliotheekpasje) ergens in Parijs rondzwerft. Ik koop mijn boeken, het liefst met harde kaft, witte bladen en een mooi coverontwerp. En toch zit ik hier nu met The Sun Also Rises voor mijn neus:  dunne vergeelde bladen, een schreeuwlelijke kaft en volledig elastisch. Dat het maar een beetje goed is!